PRZEDMIOT

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (federalny trybunał finansowy, Niemcy). Sprawa dotyczy wykładni art. 8 ust. 2 lit. d) oraz art. 15 dyrektywy Rady 2008/9/WE z dnia 12 lutego 2008 r. określającej szczegółowe zasady zwrotu podatku od wartości dodanej podatnikom niemającym siedziby w państwie członkowskim zwrotu, lecz mającym siedzibę w innym państwie członkowskim (dyrektywa 2008/9/WE).

Pytanie prejudycjalne dotyczyło kwestii, czy wymóg wskazania „numeru faktury” w elektronicznym wniosku o zwrot VAT może być spełniony przez podanie numeru referencyjnego widniejącego na fakturze obok kolejnego numeru faktury, oraz jakie skutki wywołuje podanie błędnego lub niekompletnego numeru faktury dla oceny kompletności i terminowości wniosku.

ROZSTRZYGNIĘCIE

Czy pojęcie „numeru faktury” w rozumieniu art. 8 ust. 2 lit. d) dyrektywy 2008/9/WE obejmuje numer referencyjny umieszczony na fakturze obok kolejnego numeru faktury? Czy wniosek o zwrot zawierający numer referencyjny zamiast kolejnego numeru faktury jest wnioskiem kompletnym złożonym w terminie?

Trybunał orzekł, że art. 8 ust. 2 lit. d) dyrektywy 2008/9/WE należy interpretować w ten sposób, iż wymóg podania numeru faktury jest spełniony wyłącznie poprzez wskazanie kolejnego numeru nadanego fakturze zgodnie z art. 226 pkt 2 dyrektywy 2006/112/WE. Podanie innego numeru referencyjnego nie czyni zadość temu wymogowi. Jednakże wniosek zawierający numer referencyjny zamiast kolejnego numeru faktury jest wnioskiem niekompletnym, lecz nie nieważnym – wnioskodawca może uzupełnić brakujące informacje do upływu terminu złożenia wniosku, o którym mowa w art. 15 dyrektywy 2008/9/WE.

STAN FAKTYCZNY

Spółka Y-GmbH z siedzibą w Austrii złożyła w dniu 29 października 2012 r. do federalnego urzędu skarbowego (Bundeszentralamt für Steuern) elektroniczny wniosek o zwrot nadwyżki VAT naliczonego za okres od lipca do września 2012 r. We wniosku tym, w rubrykach przeznaczonych na numery faktur, spółka Y-GmbH nie podała kolejnych numerów faktur (numer sekwencyjny), lecz numery referencyjne widniejące na fakturach jako dodatkowe kryterium porządkowe.

Federalny urząd skarbowy decyzją z dnia 25 stycznia 2013 r. odrzucił wnioski o zwrot. Oddalając sprzeciw Y-GmbH, urząd wskazał, że trzykrotnie pouczył spółkę o błędnym podaniu numerów faktur, a ta nie uzupełniła wniosku przed upływem terminu 30 września 2013 r. Sąd finansowy w Kolonii uwzględnił skargę Y-GmbH, uznając, że podanie numeru referencyjnego spełnia wymogi formalne. Od tego orzeczenia federalny urząd skarbowy wniósł rewizję do Bundesfinanzhof, który skierował pytania prejudycjalne do Trybunału.

GŁÓWNE TEZY

• Dyrektywa 2008/9/WE służy ułatwieniu procedury zwrotu VAT dla podatników niemających siedziby w państwie członkowskim zwrotu. Wymogi formalne wniosku o zwrot mają charakter bezwzględny i muszą być spełnione, aby wniosek mógł zostać uznany za złożony (nb. 28–33).
• Pojęcie „numeru faktury” w art. 8 ust. 2 lit. d) dyrektywy 2008/9/WE należy interpretować w związku z art. 226 pkt 2 dyrektywy 2006/112/WE, który wymaga wskazania kolejnego numeru jednoznacznie identyfikującego fakturę. Numer referencyjny nie jest tym samym co numer kolejny faktury (nb. 34–40).
• Zasada proporcjonalności nie uprawnia do rozszerzenia pojęcia „numeru faktury” na inne oznaczenia umieszczone na fakturze. Wymóg podania kolejnego numeru faktury realizuje uzasadniony cel: umożliwia organom podatkowym jednoznaczną identyfikację faktury bez konieczności prowadzenia dodatkowych ustaleń (nb. 41–47).
• Wniosek zawierający numer referencyjny zamiast kolejnego numeru faktury jest wnioskiem niekompletnym (nie „bez treści”), co oznacza, że nie jest nieważny. Wnioskodawca może uzupełnić wniosek o brakujące informacje, jednak wyłącznie do upływu terminu wskazanego w art. 15 ust. 1 dyrektywy 2008/9/WE (30 września roku następnego po roku podatkowym) (nb. 48–58).

OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO

Sprawa rozstrzygnięta bez sporządzania pisemnej opinii (podjęto decyzję o rozstrzygnięciu bez opinii po wysłuchaniu rzecznika generalnego E. Tancheva).

POWIĄZANE SPRAWY

• C-11/15, Český rozhlas (22.06.2016) – zasada neutralności VAT i jej granice
• C-300/12, Iberdrola Inmobiliaria Real Estate Investments (3.10.2013) – wymogi formalne wniosków o zwrot VAT
• C-431/12, SC Rafinărie Steaua Română SA (21.03.2013) – terminy składania wniosków o zwrot VAT w dyrektywie 2008/9/WE

AKTY PRAWNE

Dyrektywa Rady 2008/9/WE z dnia 12 lutego 2008 r. określająca szczegółowe zasady zwrotu podatku od wartości dodanej, Dz.U. 2008, L 44, s. 23 (zmieniona dyrektywą 2010/66/UE):

• 7 – obowiązek złożenia wniosku przez portal elektroniczny
• 8 ust. 2 lit. d) – obowiązkowe elementy wniosku o zwrot: numer faktury
• 15 ust. 1 – termin złożenia wniosku (do 30 września roku następnego)
• 20 – możliwość żądania dodatkowych informacji przez organ podatkowy

Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej:

• 226 pkt 2 – wymóg numeracji faktury (kolejny numer jednoznacznie identyfikujący fakturę)

SŁOWA KLUCZOWE

VAT – zwrot podatku – numer faktury – numer referencyjny – wniosek niekompletny – termin złożenia wniosku – dyrektywa 2008/9/WE – Niemcy

LINK DO WYROKU

Pełny tekst wyroku (EUR-Lex): https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/HTML/?uri=CELEX:62019CJ0346